آخربه چه گویم هست از خود خبرم چون نیست

X

آخربه چه گویم هست از خود خبرم چون نیست


	دلم برای اینجا تنگ شده \|+\| نوشته شده توسط mosafer kochooloo در پنجشنبه دوم فروردین 1386 \|


	13.پروردگارا پروردگارا: به من آرامش ده: تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییردهم دلیری ده: تا تغییر دهم آنچه را که می توانم تغییر دهم بینش ده: تا تفاوت این دو را بدانم مرا فهم ده: تا متوقع نباشم دنیا و مردم آن مطابق میل من رفتارکنند... \|+\| نوشته شده توسط rainyheart در سه شنبه چهاردهم آذر 1385 \|


	12.دیوانه خستگی هایش را ندیدند بی رحمانه به اشک هایش خندیدند و او را که کوله باری از غم به دوش می کشید دیوانه خواندند عجب روزگار غریبیست... \|+\| نوشته شده توسط rainyheart در سه شنبه بیست و سوم آبان 1385 \|


	11.زندگی زندگی کمدی است برای کسی که فکرمی کند و تراژدی است برای کسی که احساس می کند \|+\| نوشته شده توسط rainyheart در پنجشنبه هجدهم آبان 1385 \|


	10.تقدیر! نه در قصه های مادر بزرگ دیدم نه در خواب که روزی ساده می‌کارم بالهای پروازم را پشـت پرچینِ کوتاهِ نگاهِ کبوتری بیگانه با خواب ها وُ بازی های دیروز و تنها می مانم با تصویری از پروازها حالا می فهمم که آدمی را آفریده‌اند تا همبازی تقدیرِ خویش باشد. \|+\| نوشته شده توسط mosafer kochooloo در یکشنبه چهاردهم آبان 1385 \|


	9.... به نگاه گرفته ات ای دوست، می توان اعتماد کرد امشب؟ اشک های نگفته ای دارم... \|+\| نوشته شده توسط rainyheart در چهارشنبه دهم آبان 1385 \|


	8.مقصر هيچکس تمام ناگهان اين دل مرا نمی شنيد هيچکس خود مرا نديد پس چگونه از غمم سخن برام هيچکس دل مرا نخواست با خودم چگونه بشکنم دلم شکست ولی کسی خرده های اين دل شکسته را... ... من که لحظه لحظه از خودم وز تمام اين جهان نه فقط خودم منزجر شدم...! من مقصرم...! من مقصرم...! هيچکس به من نگفت نه! تو چرا؟ گرچه هم کسی پاسخ نداد ولی سکوتشان سخت تر از تمام گفته هاست من چرا؟ چگونه؟ من کجا نشسته ام در اين جهان؟ اشک های من چه بی صدا و بی نشان ز روی گونه های زرد من چکيد به روی برگ های سرد شعر غصه های من چه ناله گونه تلخ سرد بغض وين دل پر از محبّتم چه پر عداوتست و کين من که قهر را هنوز همچو مهر مينويسمش يا که گاه با تمام واژه ها مينويسمش تا که شعر نشکند از اين کلام من بگو چگونه با دلم قهر کنم؟ من ببين چگونه بر خودم زخم ميزنم؟ روز های تار و بی پناه من آری از تمام روزهای شب پرم! روزهايی که در تمام آن گريه هم مرا نخواست اضطراب و اضطراب و اضطراب بيم و هول و اضطراب لحظه های ناب ناب خواب های بی نقاب يا که نه خواب خواب! تا به حال ديده يا شنيده ای کسی به خواب خواب بيند و درون خواب خواب باشد ؟ من در اين دهه اين چنين به خواب رفته ام گرچه خواب نام نارسی است برای اين من تمام شب به زور پلک های خويش را به روی هم نهاده ام … خسته ام ولی نه از شبان تا سحر نشسته ام با تمام عمق درد خويش از درون اين دل شکسته باز ميزنم صدا من مقصرم...! \|+\| نوشته شده توسط rainyheart در سه شنبه دوم آبان 1385 \|


	7.دلم گرفته دلم گرفته آسمون نمی تونم گریه کنم شکنجه ميشم از خودم نمی تونم شکوه کنم انگاری کوه غصه ها رو سينهءمن اومده آخ ! داره باورم ميشه خنده به ما نيومده دلم گرفته آسمون از خودتم خسته ترم تو روزگار بی کسی يه عمره که در به درم حتی صدای نفسم ميگه که توی قفسم من واس آتيش زدن يه کوله بار شب بسم دلم گرفته آسمون يه کم منو حوصله کن نگو که از اين روزگا ر يه خورده کمتر گله کن منو به بازی می گيرن عقربه های ساعتم برگهء تقويم می کنه لحظه به لحظه لعنتم آهای زمين ! يه لحظه تو نفس نزن نچرخ تا آروم بگيره يه آدم شکسته تن \|+\| نوشته شده توسط mosafer kochooloo در جمعه بیست و هشتم مهر 1385 \|


	6.خسته من اينجا خسته‌ام ، خسته براي ديدن مهتاب براي ديدن خورشيد من اينجا خسته‌ام ، خسته تو اين تنهایی مطلق تو اين شبهای طولانی تو اين بغض سنگی غربت من از آوار بی كسی خستم من از روزهای خاكستری خستم دلم تنگه برای آسمون صاف دلم تنگه برای گريه ممتد براي دست معنا گر دلم تنگه براي حس ويرانگر دلم تنگه همه روزم هجوم تلخی سرده تمام شب پر ناله دلگير درده تمام لحظه هامو غم گرفته ديگه نوری نمونده شبم رنگ ماتم گرفته من اينجا آخر اين راه طولانی من اينجا خسته از اين راه طولانی من اينجا بی رمق بی اسم من اينجا پشت شب ماتم گرفتم براي مردنم اينجا من نوبت گرفتم تمام روز شب با من می مونه تمام لحظه ها مرگ ارزونه ارزونه براي جون سپردن سخت بی تابم كجاست گوری كه با آرامش بخوابم \|+\| نوشته شده توسط rainyheart در سه شنبه بیست و پنجم مهر 1385 \|


	5.کودک احساس من کودک احساس من آینه را بردار ..... بنگر ! همانی که در آینه می بینی روزگاری بزرگ میشود قلب پاکش را بر آسمان جای میگذارد به زمین می آید فتنه ها می انگیزد میشکند ...... شکسته میشود دل میبندد .... خراب میشود عشق میسازد ..... تباه میشود میرود و سیاه میشود ...... کودک می شنید اراجیف مرا !!! ناگهان به خود آمد آینه را شکست ! گفت : دیگر نمیبینم ! کودک تو همیشه میخواهد کودک بماند !! خندیدم و گفتم ..... کاش میتوانست اینگونه باشد راستش خیلی دوست دارم همون کودک با احساس و پاک باشم ... کودکی همانند فرشته ایست که به موازات رشد پاها بالهایش تحلیل میرود \|+\| نوشته شده توسط rainyheart در شنبه پانزدهم مهر 1385 \|